e
sv

Persona 5: Strikers inceleme

avatar

programindir

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Persona 5 Strikers, son yılların en başarılı JRPG oyunlarından birisi olan Persona 5’in öyküsünü, musou üzere büsbütün farklı bir oyun tipi ile devam ettiriyor. Playstation dışındaki aygıtlara birinci sefer konuk olan Persona 5’in yeni oyunu beklentileri karşılayabilecek mi? Yüzlerce düşmanı dövdüğümüz ruhsuz bir oyun mu olacak yoksa özünü muhafazayı başarmış bir devam oyunu mu? Gelin birlikte bakalım. (Yazı içerisinde ya da görsellerde Persona 5 öyküsü ile ilgili rastgele bir spoiler bulunmamaktadır)

Persona 5: Strikers incelemesi

Persona 5 Strikers, birinci oyunun 5 – 6 ay sonrasında başlıyor. Persona 5’de gerçekleşen olaylar sonrasında ana karakterimizin (Joker) ve Morgana’nın Cafe Leblanc’a döndüğünü görüyoruz. Tekrar bir ortaya gelen takım tatil periyodunu kamp yapmak, gezip eğlenmek (ve barbekü yapmak) üzere etkinlikler ile geçirmeyi planlıyor. Kamp gereçlerini almak için dışarı çıktığımızda karşılaştığımız bir idol buluşması ve buradan aldığımız kart ile kendimizi tekrar Metaverse’de buluyoruz.

Jail ismi verilen yeni bir çeşit alan ile karşılaşan takım, burada insanların dileklerini ele geçiren düşmanları görüyor. Öykü hakkında daha fazla detaya girmek istemiyorum ancak yeniden bir yönetici var ve tekrar maksadımız yöneticiyi durdurarak, gerçek dünyayı etkileyen olaylara müdahale etmek. Metaverse’de oluşan hapishaneler yetmezmiş üzere, gerçek dünyada olayların sorumluluğunu bize atan polise saf olduğumuzu kanıtlamamız gerekiyor.

Gezici Phantom Thieves Şubesi

Persona 5 Strikers’ın kıssası hakkında nasıl bir yorum yapacağıma karar veremedim. Olağan bir oyun ile karşılaştırırsak hem öykü anlatımı hem de müddet olarak çok güzel. Ana öykünün yaklaşık 40 – 50 saatlik bir oynanış müddeti var. Shibuya’da başlayan maceramız, ortalama 10 saat süren birinci vazifenin akabinde Japonya’nın farklı bölgelerine hakikat uzanıyor.

Öykü olağan bir oyuna nazaran güzel dedim lakin oyunun ismi Persona olunca bir de kendi içinde karşılaştırma yapmamız gerekiyor. Kıssa mühleti alışıldık bir Persona oyununa nazaran kısa. Kimi öyküler istenildiği üzere anlatılmamış ya da gereksiz hissiyatı veriyor. Dövüş sırasında yapılan konuşmalar ile anlatılan şeyler var, oyunun lisanını ingilizce bile yapsanız o kaos ortasında anlamanız mümkün olmuyor. Neler olduğunu görmek istiyorsanız dikkatinizi oraya verip okuyun, ölün ve baştan başlayın durumu var. Kıssanın Persona 5 Royal’ı yok sayması ve ana öyküdeki kimi değerli karakterlerin isminin bile geçmemesi de biraz üzücü.

Bu saydıklarım çok büyük eksiler değil. Persona 5 Strikers bir JRPG oyunu değil ve kıssa olarak çok uygun bir iş çıkarmış. Saydığım eksiler de ismindeki Persona’yı görüp gelmiş olan, farklı oyun çeşitleri ile işi olmayan oyuncular için yazılmış şeyler. Genel olarak Persona isminin hakkını veren bir içerik sunmuşlar.

Anime Oyunları İle Tanıdığımız Musou Tipi

Persona 5 Strikers öykü açısından beklediğimden daha uygun çıktı. Oynanış kısmına da geçeceğiz lakin öncesinde“Musou” dediğimiz tıp nedir onu kısaca açıklayalım. Aslında “Hack & Slash” ya da aksiyon oyunu diyerek geçiştirmek mümkün fakat tam olarak açıklayamıyor. Aslında “Musou”, Koei Tecmo ile Omega Force’un yaptığı oyunların isimlerinden yola çıkan ve çeşidi tanımlamak için kullanılmaya başlanan bir söz. “Souls-like” üzere, kendi içinde bir çeşit diyebiliriz. Bilhassa anime/manga oyunlarının büyük çoğunluğunun tercih ettiği çeşit (Attack on Titan serisi, One Piece: Pirate Warriors serisi, Berserk and the Band of the Hawk) yakın vakitte Switch için çıkan Hyrule Warriors: Age of Calamity’de de tercih edilmişti. Güçlü bir karakterin denetimini bize veren musou oyunları, karşımıza çıkan yüzlerce düşmanı kesip biçmek üzerinden ilerliyor.

Persona 5 Strikers’ın musou oyunu olacağını duyunca biraz şüphelendiğimi kabul etmem gerek. Hyrule Warriors: Age of Calamity’yi de yapmış olan Omega Force ile Atlus’un ortak çalışması olan Strikers, kuşkularımı haksız çıkarıp, iki tarafın olağanüstü bir birleşimi olmuş.

Dövüşlerde Sıra Beklemek Neymiş?

Persona 5 Strikers oynanışı iki farklı kısma ayrılıyor. Birincisi Omega Force’un yıllardır yaptığı, kalitesi artık bilinen musou tarzı aksiyon kısımlarının bulunduğu Metaverse. İkinci kısım ise gerçek dünyada geçen ve Persona serilerinden alışık olduğumuz “günlük hayat” kısımları.

Evvel oyunun ana odak noktası olan aksiyon kısmına bakalım. Shibuya’nın Metaverse hapishanesinde özgür bir formda dolaşabiliyoruz. Etrafta toplanabilir eşyalar, güvenlik ışıkları ve gardiyanlar bulunuyor. Gardiyanlar aslında bölgenin güvenliğini sağlayan shadowlar. Oyun alanında düşmanlar ile direkt çarpışmak yerine, savaşı başlatacak olan gardiyanlara saldırmamız gerekiyor. İnançlı bir noktadan tuzağa düşürmek ya da direkt saldırmak mümkün. Gardiyanlar bizi daha evvel fark ederse birinci saldırıyı onlar yapıyor, bu da hem dezavantajlı bir halde başlamamıza hem de hapishanedeki alarm düzeyinin yükselmesine sebep oluyor. Bu açıdan orjinal Persona 5’e çok benziyor. Asıl yenilik savaş başladığında ortaya çıkıyor.

Saldırıyı başlatınca oyunun yeni dövüş sistemini görüyoruz. Dört kişilik takımın bir üyesini biz denetim ederken, başka üç üyeyi yapay zeka devralıyor. Rakipler tekrar shadowlar ve bu shadowlar vakit zaman maskelerini toplayabildiğimiz personalara dönüşüyor. Herkesin bir zayıf noktası ve güçlü olduğu alanlar var. Yakın dövüş, menzilli çaba ve persona özelliklerimiz ortasında geçiş yapıp, mümkün olan en süratli formda rakipleri durdurmaya çalışıyoruz. Bütün tuşlara basıp güçlü büyüleri savurarak dövüşebiliriz üzere gelse de, oyun mekaniklerini düzgün kullanmamız gerektiğini hemencecik fark ediyoruz. Sonuçta can ve yetenek güçleri (SP) sonsuz değil, geri kazanma bedeli ise yüksek.

En başta Phantom Thieves takımının dokuz üyesi ortasından istediğimiz dört tanesi ile etrafı dolaşıp, dövüşlere katılabiliyoruz. Tıpkı orjinal oyunda olduğu üzere, Strikers’da her karakterin farklı bir role sahip olduğuna emin olmuş. Kalabalık kümeleri baltası ile dağıtan Haru, silahlarını nükleer kuvvet ile güçlendirip tek amaca odaklanabilen Makoto ve sağlam yapısı ile şimşek gücünü birleştirerek tank haline bürünen Ryuji üzere karakterlerimiz mevut. Denetim edebileceğimiz 10 karakter var ve bunların 9 tanesi oyunun başında açık olarak geliyor. Bölgedeki düşmanların tipine nazaran karakterler ortasında değişiklik yapıp taktik belirliyoruz. Yeni eklenen Sophie ve Wolf karakterlerini de beğendim. Yalnızca yeni karakter olsun diye konulmamış, öykü içinde ve oyunda pek güçlü karakterler.

Dövüşler sırasında kalabalık kümelere karşı 4 kişi olarak çaba ediyoruz. Persona çağırıp rakibi zayıf noktasından vurmak istediğimizde vakit duruyor ve saldırıyı ne tarafa gerçek yapacağımızı, hangi yeteneği kullanacağımızı seçebiliyoruz. Ayrıyeten her karakterin özel hücumları var ve bunları kullandıkça gelişiyoruz. Başlangıçta yalnızca tabanca ile ateş eden Joker, sonraki düzeylerde mermi gelen düşmanlara zıplayabiliyor, son düzeyde ise mermileri biriktirip güçlü bir atakta kullanabiliyor. Her karakterin bu şekil geliştirilebilir özel akınları var.

Kadro üyelerimiz hoş, dövüş olmadığı sürece istediğimiz üzere değiştirebiliyoruz dedik. Dövüşlerde 4 farklı üye var ve istediğimiz vakit bunlardan birinin denetimini alabiliyoruz. Öbür grup üyeleri ise başına nazaran düşmanlara saldırıyor. Olağan zorluk düzeyinde çok düşünce olmuyor lakin sıkıntı (ve sonradan açılan daha zor) düzeylerde can sıkıcı şeyler olabiliyor. Sıhhatini ya da gücünü yüksek tutmaya çalıştığım karakter, uzaktan taarruz yapmak için öteki birine geçtiğimde düşmana tekme tokat dalıp durduk yere gücünü tüketebiliyor. Dövüşürken bir gözümü daima grup arkadaşlarım üzerinde tutmak zorunda kaldım.

Hapishanelerde bulunan objeler ile etkileşime geçmek de mümkün. Düşmanlara gözükmeden ilerlemek için otomobillerin ya da direklerin üzerine çıkabiliyoruz. Bu noktalar sayesinde düşman bizi fark etmeden geçmek ya da zımnî hücum yapmak mümkün oluyor. Dövüşler sırasında ise etraftaki objeler ile saldırabiliyoruz. Direğin etrafında dönerek düşmanlara hasar vermek, asılı objeleri düşmanın başına düşürmek, otomobilleri patlatmak ya da kaykaya binip düşmanların üstüne sürerek yere düşürmek üzere etkinlikler var.

Vakit Sınırlaması Yüzünden Gerilmeye Son

Persona serisinin olmazsa olmazı, günlük ömür kısımları bu oyunda da mevcut. Oyunun başında Persona 5’ten hatırladığımız yerleri tekrar görme, etrafı bir ölçü dolaşma talihine erişiyoruz. Toplumsal hayat kısımları Persona 5 kadar ağır ve yorucu değil. Yeniden arkadaşlarımız ile konuşup, birlikte vakit geçiriyoruz. Bu sefer şahıslar ile farklı başka münasebet geliştirmek yerine bütün takım ile olan alakamızı geliştirmeye çalışıyoruz. Bağımız geliştikçe zindanlarda işimize yarayan yeteneklere harcayabileceğimiz puanlar elde ediyoruz. Yetenekler yüksek düzey kasaları açma, karakterlerin gücünü arttırma, daha fazla persona maskesi düşmesi ve daha fazla deneyim puanı üzere birçok farklı tipe ayrılıyor.

Persona 5 Strikers’da günlük hayat ile Metaverse içindeki misyonlar ortasında vakit idaresi yapmanıza gerek yok. Persona serisinin en kıymetli (ve oyuncuları en çok geren) özelliklerinden birisi olan vakit idaresi, Strikers’da kalkmış durumda. Dövüşmek için bir Jail’e girdiğinizde gün otomatik olarak geçmiyor. İstediğimiz vakit çıkıp, gerekli materyalleri toplayıp tekrar geri dönebiliyoruz. Vakit sonu yalnızca muhakkak yan misyonlarda bulunuyor ve çok büyük tesirleri yok. Bu da oyuncuyu “Bugün savaşırsam şu karakterle etkileşimi kaçırırım, fakat yemek de yapmam lazım” üzere niyetlerden kurtarıyor. Ülkenin çeşitli kentlerini gezdiğimiz karavan seyahati sırasında yemek de yapabiliyoruz. Jail maceralarımız sırasında (özellikle yüksek zorluk seviyelerinde) her türlü kaynağa gereksinimimiz olacak, bu yüzden gerçek dünyadaki aktiflikleri ihmal etmemek gerekiyor.

Dövüşler sırasında karakter değiştirmek, her karakterin kendine ilişkin özel animasyonu bulunan “Showtime” taarruzlarını kullanmak, düşmanı pusuya düşürünce ya da zayıf noktasına vurunca yapabildiğimiz toplu taarruzlar, teknik akınlar falan derken oyunun aksiyon kısmında uzun mühlet sıkılmıyacaksınız. Dövüş zorluğu olağan düzeyde bile taktikleri gözden geçirmeye teşvik edecek halde ayarlanmış. Ortadaki istikrarın uygun oturtulduğunu düşünüyorum. Gerçek dünyada yapacak çok fazla şey yok ve başlangıçta gidebileceğiniz alanın hudutlu olması rahatsız edebilir fakat kıssa ilerledikçe daha çok yer açılıyor ve “bu oyun çeşidi için” kâfi diyebilirim.

Kalbimizi Müzikleriyle Çalan Oyun

Persona 5 Strikers, Persona 5 serisinin Playstation dışındaki platformlarda yayınlanan birinci oyunu. Bu inceleme için oyunu Playstation 4 slim konsolda oynadım. Görsel olarak oyun Persona 5’in altında kalmamış. Persona 5’in sanat tarzı Strikers’da da kullanılmış ve hala çok hoş.

Oyunun ayarlar kısmında performans ile ilgili bir seçenek bulunuyor. Terchinize nazaran oyunu “Framerate” (1080p) ya da “Grafik” (1440p) modunda oynayabiliyorsunuz. Standart Playstation sürümlerinde her iki modda da oyun pek akıcı fakat kalabalık alanlarda skiller art geriye gelince frame düşüşleri yaşanıyor. Oyunu etkileyecek kadar dramatik düşüşler değil, muhtemelen 40 – 50 kare aralığına iniyor fakat dikkat çekiyor. PS4 Pro konsollarda fps drop sadece grafik modunda yaşanırken, Playstation 5 sürümünde her iki modda da stabil 60 fps oynanabiliyor. Switch sürümü ise ortalama 30 fps gösteriyor lakin konsolun taşınabilirlik özelliği, oyuncuya sunduğu kare suratını telafi edecek kadar düzgün.

Mevzu Persona oyunları olunca müziklerin makus olması üzere bir durum kelam konusu olmuyor. Persona 5 Strikers, orjinal Persona 5’de duyduğumuz bir çok müziğin tekrar düzenlenmiş sürümlerini kullanıyor. Dövüşlerde kullanılan müzikler çok hoş olmuş, sizi gaza getirmeyi başarıyor. Last Surprise ve Rivers in the Desert üzere müziklerin metal / punk stilindeki yine yorumlanmış halleri mükemmel. Yeni dövüş müziği “What You Wish For” ve soygun müziği “Daredevil” oyunun temposuna çok uymuş. Lyn’in vokalleri yeniden sizi esir alıyor ve kimi vakit sadece müzikleri dinlemek için oyalanıyorsunuz. Müzikler konusundaki tek şikayetim, Cafe Leblanc içerisinde Beneath the Mask’ın çalmaması oldu.

Sonuç

Persona 5 Strikers, tanınan bir serinin isminin ardına sığınarak, “nasılsa satar” mantığı ile hazırlanmış bir oyun değil. Kıssası, oynanış müddeti ve iki tipi bir ortaya muvaffakiyetle getiren dövüş sistemi ile oynadığım en hoş musou oyunu olmuş. Persona serisinin kolaylaştırılmış bir versiyonu üzere. Persona 5 Strikers beklediğimin çok üzerinde bir iş olmuş.

Yazıyı bitirmeden evvel asıl kıymetli kısma gelelim. Persona 5 Strikers’ın iki değerli sorunu var ve oyunu almadan evvel bunları hesaba katmak gerekiyor. Persona 5 Strikers oynamadan evvel Persona 5 oynamanız mecburî değil fakat katiyen önerilir. Öykü bir evvelki oyunun sonrasında geçiyor ve karakterleri tanımak, bahsettikleri hususları anlamak için evvelki oyunu bitirmiş olmak gerekiyor. Asıl sorun Persona 5’in sadece Playstation 4 konsolunda olması. Nintendo Switch ya da PC kullanıcıları öykünün öncesini öğrenmek istiyorsa ya gidip Playstation almalı ya da internet üzerinden mevzuyu araştırmalı. Ana öykü kendi içinde bağımsız fakat karakterlerin birtakım hareketlerini anlamak için öyküyü bilmeniz gerekiyor.

İkinci sorunumuz ise fiyat. Oyun tüm dünyada 60 dolar fiyat etiketi ile piyasaya çıkmış durumda. İçerik olarak 60 doların hakkını veriyor. Ülkemizde Playstation sürümünün satış fiyatı 558,69 TL olarak belirlenmiş. PC üzerinden almak isterseniz, Steam üzerinde 558,70 TL’ye satılıyor. Ülkemiz sonları içerisindeen ucuza alabileceğiniz versiyon, 60 dolar ödeyerek satın alabileceğiniz Nintendo Switch sürümü. Oyun muhakkak çok düzgün ancak mahallî fiyatlandırmanın zararımıza işlediği bir durumda tam fiyatı ile önermem çok sıkıntı.

  • Site İçi Yorumlar

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

Makale göwnderim sistemimize hoş geldiniz

Galeri Alanı

828 x 478