e
sv

Nioh 2 – The Complete Edition – İnceleme

avatar

programindir

  • e0

    Mutlu

  • e0

    Eğlenmiş

  • e0

    Şaşırmış

  • e0

    Kızgın

  • e0

    Üzgün

Bundan yaklaşık 11 ay kadar evvel, Nioh 2’nin PS4 sürümünü incelemiştim, buralarda bir yerlerde olacak. Aha buldum, ana oyunun ana sınırlarıyla ne üzere eksi ve artıları var bakmak isterseniz, buradan geçen Mart ayında yazdığım incelemeye bir göz atabilirsiniz. Üşenenler için özetlemem gerekirse, oyunu keyifli ve tatmin edici bulmakla bir arada, birinci oyundaki ek paketler ile gelen özelliklerin, yeniden ek paketler ile eklenmek üzere çıkartılmasından şikâyetçi olmuştum. O haliyle benim üzere Nioh 1’in ek paketli “Complete” sürümünden gelenler için, rafine ve gelişmiş mekaniklerini bir kenara koyunca pek az şey sunuyordu. Oyun sonu içeriği yoktu; Dream of the Strong’un üzeri zorlukların yoktu, Abyss’in, Etheral eşyaların yerlerinde yerler esiyordu…

Üst zorluk üzere şeylerin bir devam oyununda ek paketlere saklanıp tekrar sonradan eklenmesini garipsiyorum ben açıkçası ve bu yüzden Nioh 2’den biraz boynu bükük ayrılmıştım. Açıktı ki, Nioh 1’i The Complete Edition ile deneyim edenlerin Nioh 2’nin kesin sürümünü beklemesi en uygunuydu. O son sürüm de nihayet teşrif etti, iki oyunun da son hallerini karşılaştırma günümüz geldi. Artık soru şu; Nioh 2 2021’de tamamlanmış bir paket olacak selefinin üzerine yeteri kadar şey koyabiliyor mu? Ben gelen şeyleri sayayım siz kararını verin:


Bitmiş ve Üzerine Kat Çıkılmış Oyunun Hoşlukları

Karakterimizin, damarlarındaki Yokai kanı sağ olsun oyundaki çeşit çeşit iblisin özelliklerini yeni Soul Core mekaniği ile kullanabildiğini muhtemelen biliyorsunuz. Lakin bilmiyor olabileceğiniz şey, Soul Core’ların da, ek paketler ile gelen Dream of the Demon, Dream of the Wise ve Dream of the Nioh modlarında tıpkı silahlarımız, zırhlarımız üzere farklı renklerde düşebildiği. Bu bir artı, başlarda Soul Fusion’la birleştirip yahut Resting Rite XP’ye çevirip geçtiğiniz Soul Core’lar üst zorluklarda çok daha sık bir halde düşmeye ve çeşitlenmeye başlıyor. Eşyalardaki muhakkak özellikleri Soul Match yoluyla birbirine aktarmaya yarayan “Inherit” sisteminin burada da Soul Fusion ile çalıştığını söylersem konunun âlâ coştuğunu anlayabilirsiniz sanıyorum.

Bunun yanında ikinci ek paketimiz Darkness In the Capital sağ olsun, artık oyunda Demon Parade Scrolls ismi verilen yeni bir eşya tipi var. Kendi slotuna sahip olan ve hayli seyrek düşen eşyalar bunlar. Demon Parade Scroll’ların özelliklerini görüp onları kullanabilmek, yani bir yerde Diablo’daki üzere “Identify” edebilmek için kendi ufak misyonlarını tamamlamanız lazım. Vazifeleri tamamlamak için hudutlu hakkımız oluyor ve birinci seferden sonra üzerlerindeki özellikleri değiştirebilmek için birkaç kez daha yapabiliyoruz. Birinci düşmeye başladıklarında “eh” dedirten özelliklere sahip olsalar da üst zorluklarda bunlar da daha çeşitlenerek ganimet avını uygunca tatlandırıyorlar.

Birinci Nioh 2’nin birinci oyun ile ortasındaki en büyük fark, Abyss modu. Arka arda gitgide zorlaşan Boss dövüşlerine girdiğimiz, bitirdiğimiz zorluklarla daha fazla katı açılan ve son zorluğa gelince 999. Düzeye kadar yolu gözüken Abyss, hatırlarsanız yanında “Item Defilement” diye de bir mekanik getirmişti. Abyss’teki Boss’lardan düşen materyaller ile seçtiğimiz bir ”Divine” eşyayı kirleterek “Ethereal” düzeyine çıkarabiliyorduk. Abyss ve Item Defilement, Nioh 2’de tam hiçliğe karışmış. Artık TEEEEE en son zorluk olan Dream of the Nioh’ya gelince açılan Underworld modu var. Underworld’un 108 standart katı ve bunları bitirince açılan, aşikâr aralıklarla değişen 5 ekstra katı var. Abyss’te her katta üzerimizde rastgele seçilmiş Debuff’lar oluyordu, dört ufak haritadaki ufak tefek vazifeleri yaparak bunları kaldırıyor, o denli temel dövüşe giriyorduk. Bu sefer tek bir yerde dümdüz başlayıp misyonları yaparak ne olduğu muhakkak, değişmeyen Buff’lar kazanıyoruz tam bilakis.

Ayrıyeten Demon Parade Scroll’ların en güçlü varyasyonları olan “Scroll of the Damned” yalnızca Underworld’de düşüyor. Bulduğunuz eşyaların kalitesi de bu modda doruğa ulaşıyor.

Taş Yok Mu Taş?

Item Defilement’ın artık olmadığını söylemiştim lakin benzeri bir öbür mekanik gelmiş: Stone of Penance. Accesory slotuna kuşanabildiğiniz eşyalardan istediğinizi sunağa verip karşılığında bir Stone of Penance alabiliyorsunuz. Stone of Penance aldığınızda girdiğiniz tüm misyonlarda düşmanların sıhhat ve hasarları artıyor, ayrıyeten ekranın sağ tarafında bir bar çıkıyor. Düşman öldürdükçe bu bar ufak ufak doluyor. Büsbütün dolduğunda da gidip Stone of Penance’ı iade ederek verdiğiniz eşyayı düzeyi yükselmiş olarak geri alabiliyor yahut zorluğu daha da artırabiliyorsunuz. Zorluğu daha da artırdığınız vakit barı baştan doldurmanız gerekiyor fakat ödülünüz daha da güçlü bir eşya oluyor elbette. Ayrıyeten Stone of Penance üzerinizdeyken düşmanların düşürdükleri eşyalar da daha kaliteli oluyor.

Ek paketlerin kendi içeriklerine gelirsek, birinci oyunun DLC’lerinde daha fazla misyon vardı diye hatırlıyorum ben. Yeniden üç paket çıkarmıştı Team Ninja ve her birinde 3’er ana misyon vardı diye hatırlıyorum. Burada sayı 2’ye düşmüş maalesef. Yan vazifelerimiz elbette var lakin bunlar genelde birinci oyundaki Boss’ları tekrardan önümüze koymak için yapılmışlar. Birinci oyunun bela isimlerinden Nue ile karşılaşıyoruz DLC istikamet misyonlarından bir adedinde mesela.

Bu ortada bekleyeceğiniz üzere silah sayımızda artış var. Hatırlarsanız birinci oyunun başta 5 silahı vardı, ek paketler ile sayı 7’ye çıkıyordu, Nioh 2 ise Dual Hatchets ve Switchglaive’i ekleyerek sayısı 9 yapmıştı. The Complete Edition’da 2 silah daha geliyor: Splitstaff ve Fists.

Fists bir yerde Team Ninja’nın öteki klasik üretimi Ninja Gaiden’dan gelme. Esasen ikinci paketteki yan vazifelerden birinde, NG’nin ana karakteri Ryu Hayabusa dedelerinden Ren Hayabusa ile dövüşüyoruz ve kendisi de bunları kullanıyor. Birinci Nioh’daki Jin Hayabusa dövüşünden daha bile güç derdim lakin onun üzere Fists kullanmaya başlarsanız çok rahat alıyorsunuz. Splitstaff ise yesyeni, çok daha yaratıcı ve çok daha alengirli bir silah. Daredevil’in Billy Club’ı üzere, tek kesim da kullanılabilen, zincirleri sağ olsun uzatıp savurmaya da başlayabildiğiniz bir alet. Ben oyuna PC’de direkt bununla başladım ve hiç pişman etmedi. Totalde 11 silah olmasına karşın her biri birbirinden oldukça farklı hareketlere ve inceliklere sahip, hiçbiri sıkıcı değil. Silah çeşitliliği konusunda Team Ninja’yı tebrik ediyorum buradan.

Port Port Diye Ağladım

İçerik genişlemeleri dışında bir de oyunun PC portuna göz atmak gerekiyor elbette. Orada görünüm pek iç açıcı değil maalesef… Bakın arkadaşlar Nioh 2, tıpkı birinci oyun üzere PS4’te 60 FPS çalışıyor. Oyun motoru tıpkı, oyunun ölçeği tıpkı, grafikler, efektler, animasyonlar neredeyse birebir aynı… Birinci oyun PC’de PS4 ile karşılaştırılabilir bir performans verip cayır cayır çalışırken, ikinci oyunun PC portu 1080p’de en düşük ayarlarda saçma sapan kare oranı düşüşleri ile sınıyor insanı.

Nitekim akıl alır üzere değil işin bu kısmı. Yağmur mu yağıyor? FPS yerlerde. Her yerde kar mı var? FPS de sizinle birlikte bata çıka geliyor. Burst Counter yaptınız da ekrandaki efektler mi coştu? Akıcılık bıçak üzere yarılıyor. Ben bu işi anlamlandırabilmiş değilim. Birinci Nioh ölçeklenebilir olmasa bile pek stabil bir oyundu. Mütevazı grafiklere sahipti ve hiç teklemiyordu. İkinci oyun hiçbir cephede önemli değişikliğe gitmediği halde teklemeyen bir kare oranı vermek için pek yüksek sistem istiyor. Team Ninja’dan açıklama gelmiş bir de “performans sorunu yaşayanlar için oyuna DLSS ekleyeceğiz” diye… Yahu kardeşim DLSS oyunun optimizasyonu makus olunca alana sürülecek Joker kartı mı? Herkes RTX mi kullanıyor hem? Birçok insan parasını verip alamadı 3000 serisi kartları, 2000 serisine gereksiz kıymetli oldukları için el sürmeyen, 3000 serisi stoklara girsin diye bekleyen hatırı sayılır bir kitle var, çoğunluk hala GTX 1060 kullanıyor, ne yapalım DLSS’i? Birinci oyunu nasıl optimize ettiyseniz ikinciyi de edin DLSS ekleyeceğinize! Esasen ayar bile koymamışsınız gerçek dürüst! Shadow, Effect ve Texture Quality, Dynamic Reflections ve Ambient Occlusion ayarları var. Gerisi çözünürlük ayarları, V-Sync bile açıp kapayamıyoruz oyunda yahu.

Bir de oyunun menülerde falan klavye fare tuşlarını değil, Xbox Controller tuşları göstermesi sorunu var fakat birinci oyunun çıktığı aylarda fare takviyesi bile barındırmadığını hatırladıkça şükrediyorum. Ben bu sebeple aylarca el sürmemiştim mesela, sonra oldukça kallavi bir tuş özelleştirme işlevi eklemişlerdi. O motamot duruyor, konsolda 2-3 tuşla yapıp ne neydi karıştırabildiğiniz bir çok özelliği ister oradaki üzere tuş kombinasyonlarına, ister tek birer tuşa atayıp oynayabilirsiniz. Sizi bilmem lakin ben klavye fare ikilisi ile oynadım oyunu, tek tuşla Burst Counter çakabilmenin, fare sağ olsun dövüş ortasında okumu yayımı çekip düşmanı baştan vurabilmenin yararını çok gördüm.

Durum bu halde. Performansı bir kenara Nioh 2, son sürümüyle turnayı gözünden vurmuş bence. Tıpkı Monster Hunter: World üzere, parasını sonuna kadar hak eden, mikro ödeme saçmalıklarını işin içine karıştırmadan oyuncusuna ganimet avını en saf haliyle tattıran, muazzam bir paket olmuş. İşin Meta kısmında birinci oyun ile karşılaştırmasını yapmak şöyle bir 200 saat gömmeden güç ancak esasen birinci bitirişinizde bunlara kasmayarak bile yaptığınız yatırıma pişman olmayacağınız dolulukta bir oyun deneyimi sunacağını garanti ederim. Elmayla armut karşılaştırmak üzere olmasın lakin PC sürümü 250 TL olan bir diğer oyundan daha bile yeterli bir harcama bence…

  • Site İçi Yorumlar

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

Makale göwnderim sistemimize hoş geldiniz

Galeri Alanı

828 x 478