e
sv

Harvest Moon: One World inceleme

avatar

programindir

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Harvest Moon: One World, çiftlik hayatını konutumuza getiren, bir yandan günlük işlerimizi yapıp, başka yandan hayatımızı birlikte geçireceğimiz eşimizi bulabileceğimiz bir oyun olarak planlanmış. Pekala bu mevzuda başarılı mı, Stardew Valley ve Story of Seasons üzere rakipleri karşısında düzgün bir iş çıkarmış mı? Karşılıkları inceleme içinde vereceğiz.

Harvest Moon: One World incelemesi

Harvest Moon: One World çiftçilik kültürünün neredeyse bittiği bir dünyada başlıyor. Diyarlarda zerzevat olarak sırf patates yetişiyor, öteki sebzeler ise sırf kitaplarda ve masallarda bulunuyor. Bizim karakterimiz ise bu kitaplara kafayı takmış, dünyaya zerzevatları geri getirmenin yollarını arayan birisi. Yan komşumuz Doc Jr. ile zerzevat arayışına çıktığımızda bir peri görüyoruz lakin yalnızca biz görebiliyoruz. Peri bize bir tohum veriyor, tohumu dikip uzun vakittir kaybolmuş bir sebzeyi tekrar yetiştiriyoruz ve sonrasında portatif çiftliğimizi alıp Hasat Perileri’ni tekrar uyandırarak dünyayı eski haline getirme maceramız başlıyor. Bu ortada kendimize uygun bir eş bulup evlenmek üzere bir yan misyonumuz de var.

Portatif Çiftlik İle Hayat Çok Kolay

İncelemelerde evvel öyküden başlamak üzere bir huyum var. Öykü bir oyunda en çok dikkat ettiğim noktadır. Tabi birtakım oyun çeşitlerini bu bahiste ayırmak gerek. Uygun bir dövüş ya da simülasyon oyununda öykü o kadar da kıymetli olmayabiliyor. Hoş öykü varsa ne hoş (Mortal Kombat 11), büyük bir artı lakin yoksa da kahır değil. Çiftlik üzerine bir oyun yapıyorsanız ana öykünün çok derin olması gerektiğini de düşünmüyorum. Ancak öykünüz “hasatı tekrar canlandırmak” üzere savlı bir şeyse, en azından oynanışa bir tesiri olmasını bekliyorsunuz.

Oyunda kıssa kısmına çok takılmak istemiyorum fakat çok canımı sıkan şeyler var. Biz kimi misyonları yapıp milleti memnun ettikçe ana kıssa ilerliyor ve hasta perileri teker teker uyanıyor. Bu sırada “köylerde” yaşayanların ömrü boyunca görmediği sebzeler yetiştirip dükkanlara satıyor, ikram ediyor ya da pişirip yiyebiliyoruz. Üstelik tohumları da sağda solda bulunmuyor, perilerin bize verdiği tohumlar ile yetiştiriyoruz bu zerzevatları. Bir kişi de “Ya sen turp falan diye geliyorsun ancak nerden buluyorsun bunları?” demiyor. Dünyada yalnızca patates yetişiyor, ben dükkana patatesin dışında yeni bir zerzevat götürüyorum lakin satıcı “Bu çok az, çok para etmeli” demiyor. Patatesi 40 altına alıyorsa domatese 60 veriyor mesela.

Oyun bize “dünyayı sen kurtaracaksın” diye gazı veriyor lakin uygulamada o kadar başarısız ki “keşke öykü olmasa, amcamın çiftliğini dönem alsam” diye düşünüyor insan.

Bu türlü Domatesi Öbür Yerde Bulamazsınız

Kıssa konusunu geçelim, çiftçilik yapacağız sonuçta, öykünün ne kadar uygun olduğu çok da kıymetli değil. Değerli olan oynanış, sistemler, yapılabilecek şeyler ve gezilecek yerler. Oyuna oturup “biraz sebzelere bakayım, hayvanların bakımını yaparım” diye düşünebiliyorsanız kıssanın ne kadar gereksiz olduğunu düşünmezsiniz.

Oyuna kendi portatif çiftliğimizi elde ederek başlıyoruz. Doc JR. tarafından verilen çiftliğimizi kurduktan sonra bölgede bulunan ekime uygun alanları temizlemeye başlıyoruz. Topraktaki taşı çöpü attıktan sonra perilerin verdiği tohumları ekiyor, kuyudan çektiğimiz su ile sulayarak birinci eserlerimizi almak için çalışmalara başlıyoruz. Başlangıçta elimizdeki aletler çok kolay ve her şeyi elimizle yapmamız gerekiyor fakat ilerledikçe sulama sistemleri, gübreler, daha geniş tarım alanları falan derken bir sürü yapacak şey oluyor. Ayrıyeten bir ahırımız var ve orada çeşitli çiftlik hayvanları yetiştirip süt, yumurta, yün üzere şeyler üretip satabilmek de mümkün.

Üretim kısmı aslında eğlenceli sayılır. Perilerin verdiği tohumları alıp tarlaya ekiyorsunuz, nizamlı olarak sulayıp olgunlaştığında topluyorsunuz. Vaktinde Farmville oynarken aldığınıza emsal bir keyif var. Fakat periler tohumları başına nazaran rastgele veriyor, istediğiniz üzere bir tarla nizamı oluşturamıyorsunuz. Envanter başta çok küçük ve elinizdeki eşyayı yere atamadığınız için (Çok aradım fakat bulamadım) tohum kaçırabiliyorsunuz. Tohum ekme, sulama ve hasat etme üzere bütün süreçler tek tuş ile kolay bir hale getirilmiş. Hayvan bakımı da birebir biçimde ilerliyor. İneği üç beş kez seviyorsunuz süt veriyor. Eserleri dükkana satma ya da talep edenlere teslim etme seçenekleri var. İleride açılan mutfak ile yemek de yapabiliyorsunuz. Her şey bir taşınabilir oyun oynuyormuşsunuz hissi veriyor.

Oyundaki farklı perileri canlandırmak için değişik bölgelere gitmemiz gerekiyor. Her bölgenin kendine özel bir teması ve temaya uygun iklim kuralları var. Üretebildiğimiz zerzevat meyve, ekim yaptığımız bölgenin iklim kaidesine nazaran değişiklik gösteriyor. Yeni bölgelerde yeni “köyler” ve yeni beşerler bulunuyor. Kocaman bir dünya, görülecek bir sürü şey, yepisyeni içerikler üzere duruyor değil mi? Ne yazık ki oyun tam zıddını yapmış.

Oyundaki dünya büyük ancak içerik olarak o kadar boş yapılmış ki hoş bir şey söylemekte zorlanıyorum. Örneğin oyuna başladığımız yerde yalnızca biz ve Doc Jr. yaşıyor. Biraz üste, birinci “köye” gittiğimizde ise “Ooo sen kimsin, yeni mi taşındın” diye karşılıyorlar. Bahsettiğim “köyde” toplam 5 ya da 6 mesken ile iki dükkan bulunuyor. Uzak arada bir hayvan çiftliği ve veteriner de var fakat ikisi de bağımsız yerler. Köy halkı ise “Endişeli Adam” “Heyecanlı Kadın” üzere tipler. Eş adayları ya da kasaba lideri üzere bir iki başka tip var tekrar.

Haydi birinci bölgeyi “Küçük köy aslında burası, ileride değişiyordur” diyerek tamamladınız, köprü tamir olduktan sonra yeni bölgeye gittiniz diyelim. Hawai bölgesinden esinlenildiği belirli bir köye varıyorsunuz. Hola Hola ismindeki köy kıyı kıyısında ve yeniden sonlu sayıda mesken ile dükkana sahip. Yeniden değişik isimli tipler ve biraz aşağılarda çiftliğimizi kurabileceğimiz bir alan bulunuyor. Portatif çiftliğimizi istersek buraya alabiliyoruz lakin ekinler geride kaldığı için her gün koşarak (ya da cet binerek) gidip eski çiftlikteki eserler ile ilgilenmek gerekiyor.

En büyük şikayetim budur, dünya büyümüş lakin içi boşaltılmış. Ağaç tipleri, iklim ve kasaba sakinleri değişse bile yerlerdeki meyyit hava motamot duruyor. Birisiyle konuşuyorsunuz gözünüzün önünde ortadan kayboluyor. Meskene girdiğini gördüğünüz insanın peşinden içeri dalıyorsunuz ancak içerisi boş. Zati etkileşime girebilecek çok az insan var, aslında en büyük etkileşim “bana 3 tane turp yetiştirsene” düzeyinin ötesine geçemiyor, en azından dünyayı daha küçük ancak daha dolu yapsaydınız da boş alanlarda koşarken canımız sıkılmasaydı.

Koşarken canımız sıkılıyor zira her yer birebir, bölgeler daima birbirinin kopyası. Kaynak toplamak için madene iniyorsunuz bütün madenlerin tipleri tıpkı. Kırdıktan sonra içeriğini görebiliyiorsunuz. Madenin içi daima biraz daha genişlese de her katta tıpkı kaplamalar var. Dışarıda geziyorsunuz bütün bölgeler birbirine benziyor. İklime nazaran ağaçlar ve bitki örtüsü değişiyor ancak güya daima birebir yerdeyiz üzere geliyor. Dünya büyümüş lakin daha küçük bir resmi uçlarından tutup çekiştirmişler üzere.

Switch’de Nasıl Çalışıyor?

Harvest Moon: One World görsel açıdan çok büyük vaatler ile gelmiyor. Tercih edilen 3D sanat tarzı beni rahatsız etmedi lakin uygulama konusunda badireleri var. Özel isme sahip karakterler üzerinde çalışılmış fakat açıklayamadım bir “ruhsuzluk” var. Animasyonlar çok yeterli değil, hatta birtakım vakitler problemli. Dünyanın kopyala – yapıştır stilinden esasen üstte bahsettim. Düşük çözünürlüklü kaplamaların sırf etrafta değil, ilgilendiğimiz hayvanlarda da kullanılmaları beğenilen olmamış. Daha eski konsollarda görsem “Gene uygun yapmışlar aygıtın gücüne göre” diyebileceğim bir sürü şey var. Güya taşınabilir oyun olarak çıkmış da Switch’e port etmişler üzere hissediyorum.

Nintendo Switch üzerinde oyun performansını üzücü bulmadım. Bazen yarım dakikayı bulan yükleme müddetleri ile karşılaşıyorum. Bir sonraki yükleme ise 10 saniyede tamamlanıyor. Bir iki sefer grafik yanılgılarına ve bir defa atımın ayağımın altından kaybolduğu bir probleme rastladım ancak oyunu baştan başlatmak ve evvelki kayıt belgesine geri dönmek üzere sistemler ile sıkıntılar çözüldü.

Sonuç

Harvest Moon serisine birinci olarak Playstation 1 için farklı bir oyun ararken denk gelmiştim. İngilizcesi az bir çocuk olarak çok fazla vakit harcayıp oynamayı çözdüğüm özel bir oyundur benim için. 2014 yılında orjinal Harvest Moon serisi olan “Bokujo Monogatari”, serinin isim haklarını yayıncıda bıraktığından beri serinin geldiği nokta beni üzüyor. Yayıncı firma Natsume Harvest Moon ismi altında yeni oyunlar çıkarsa da bu oyunların hiçbiri tanıyıp sevdiğimiz seriye ilişkin değil. Seri Japonya dışında yeni ismi olan Story of Seasons ile devam ediyor.

Harvest Moon: One World konusunda biraz umutluydum açıkçası. Stardew Valley, Story of Seasons ve Animal Crossing üzere rakipler varken, hala kıymeti olan bir isim altında düzgün bir iş çıkarabileceklerini umuyordum. Ortaya çıkan oyun ise beklentilerimin altında kaldı. Yüzüne bakılmayacak derecede berbat bir oyun değil lakin 50 dolar fiyat etiketi ile çıkacaksan, senden ilham alan 15 dolarlık Stardew Valley ile gayret edebilecek bir içeriğe sahip olman gerekiyor.

Şayet niyetiniz çiftçilik de yapabileceğiniz keyifli bir oyun oynamaksa bu oyunu size öneremem. Sahip olduğu fiyat etiketini ne görsel olarak ne de içerik olarak karşılamıyor. Stardew Valley üzere yıllardır geliştirilen bir oyun ile karşılaştırmak haksızlık olabilir, o yüzden Story of Seasons’ın eski oyunu “Friends of Mineral Town” ile karşılaştırıyorum, yeniden zayıf kalıyor. Çok makus bir oyun değil ancak istediği fiyatı düşününce, çok daha hoş alternatifleri var.

  • Site İçi Yorumlar

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

Makale göwnderim sistemimize hoş geldiniz

Galeri Alanı

828 x 478